co się dzieję zimową wiosną :)

Witam po długiej przerwie spowodowanej jak u wszystkich przedłużającą się zimą. W takiej scenerii (zimowej) wszystko wygląda jakoś gorzej i chęci do życia blogowego i nie tylko brak. Ale, ale...dziś u nas przedziera się słoneczko i od razu witalność powraca :). Nie ma co tu jeszcze mówić o radosnej wiośnie, ale promyk nadziei na nią błyska.

W każdym razie koty wyglądają wiosny bardzo i pomimo udostępniania im spacerniaka ewidentnie tęsknią za półkami na balkonie.

Póki jednak półki na balkonie są niedostępne do zabawy zostały wykorzystane szuflady szafki. Oczywiście Coco w mig załapała jakie dają możliwości.

Mania zastanawiała się dość długo czy aby na pewno zabawa będzie bezpieczna.

Kiedy zdecydowała się uczestniczyć w zabawie okazało się, że szuflady są o rozmiar za małe.

Bajka natomiast wolałą wszystkiemu przyglądać się z bezpiecznej odległości.

Bajka ogólnie ostatnio upodobała sobie wygrzewanie się przy kaloryferze. Jest ona chyba najbardziej ciepłolubnym kotem w moim stadzie. Ciekawe czy ma to związek z tym, że jest również najszczuplejszym kotem z całej ferajny?

Muszę wam powiedzieć, że czynimy następne postępy, co jest dla mnie niewypowiedzianą radością :D. Otóż Bajka pozwala mi łaskawie się dotykać już nie tylko w łazience ale również na otwartej przestrzeni. Specjalnie nie piszę - głaskać- bo głaskaniem tego nazwać nie można. Pozwala mi dotykać futerka czubkami palców, ale najważniejsze jest to, że nie ucieka. Zaczęła też przychodzić do łóżka i sypia przytulona do mnie :). 

Buba moja kochana czuje się dobrze choć ślad w postaci łysego miejsca nad oczkiem po chorobie pozostał. Nie uwierzycie mi pewnie, ale Buba stała się kicią, która bawi się już nie tylko "paczeniem". Fajnie jest ją widzieć biegającą za światełkiem laserka.

Wiąż jednak ulubionym zajęciem czekoladki jest słodkie lenistwo :P

Rudy zaś rośnie i pięknieje w oczach.

Lada moment Oli skończy rok.

Pomimo swojego wyglądu jest jednak jeszcze strasznym dzieciakiem.

Trochę żałuję, że go nie wystawiam bo kawaler z niego piękny. Niestety Oli nie cierpi hałasu, obcych ludzi i myślę, że wystawa byłaby dla niego stresem nie do zniesienia.

Na wystawę spokojnie mogłabym zabrać za to Coco, ona się niczym nie stresuje...ostatnio ucieka w odwiedziny do sąsiadów jak tylko ma okazję.

Maniusia za to uwielbia spacery po klatce schodowej....a taka była nieśmiała i wcale nie chciała kiedyść za próg wyjść.

A ja pomimo zmęczenia i braku czasu ciągle coś robię.

Np. serwetkę dla pani z poczty. Wysyłałam kiedyś na poczcie serwetkę do kogoś. Nie miałam koperty więc pakowałam ją dopiero na poczcie. Zobaczyła to pani z okienka i zamówiła u mnie serwetę. Wymiar serwety 100/60 cm.

Jakiś czas temu ostała mi się taka butelka. Szkoda mi było jej wyrzucać (myślicie, że to pierwsze symptomy zbieractwa?) . Nie wiedziałam co z nią zrobić. Miałam ją pomalować ...i wtedy wpadłam na inny pomysł.

Zrobiłam butelce ubranko :)...całkiem dobrze w nim wygląda.

Ponieważ zima nie odpuszczała zdecydowałam się też na zrobienie szaliczka-spagetti.

Powiem szczerze, że to był bardzo dobry pomysł, trochę mi rozweselił tę zimową aurę.

Na dodatek okazał się na tyle fajny, że dostałam zamówienie na zrobienie drugiego.

Wprawę już mam więc w następnym roku pewnie szaliczki będę mnożyć :)

Tak wygląda szaliczek "w noszeniu" :))

I na koniec wisienka na torcie :D 

Miałam przyjemność spędzać święta w towarzystwie przesympatycznej dziewczynki :). Czteroletnia Klaudynka skradła moje serce. Postanowiłam zrobić jej wiosenną niespodziankę:

i wydziergałam romantyczną sukienusię dla małej strojnisi :)

po długiej przerwie....

Nareszcie mam trochę czasu na bloga. Przez ostatni natłok zajęć jakoś brakowało mi czasu aby pisać coś u siebie, owszem, zaglądałam na zaprzyjaźnione blogi, ale tylko aby wiedzieć co u kogo słychać. Pokusiłam się o zgłoszenie swojej pracy na wystawę u Anki Wrocławianki i przyznaję się bez bicia, że gdy siadałam do komputera to natychmiast zajmował mnie program, który Ania pokazała. Jestem tym programem zafascynowana. Gdybyż tam była pełna paleta kolorów....ehhh, wpadłabym na amen :)).
Jednak to nie programik był powodem braku czasu. Największe zamieszanie wprowadziła niespodziewana wizyta. Wizyta była planowana w tajemnicy i była dla mnie ogromnym zaskoczeniem. Po dziewięciu miesiącach przyjechał w odwiedziny mój synuś Maciuś. Po prostu stanął w drzwiach- cześć mamo :)- mało nie oszalałam. Niestety już jutro wyjeżdża :(. Jego przyjazd zburzył koci spokój. Oli nie znał mojego syna i przez pierwsze dwa dni siedział prawie cały czas za piekarnikiem, teraz są najlepszymi kumplami. Nawet Oli w nocy przychodzi spać do Maćka. Za to Bajka chyba poczuła się zagrożona. Pierwszego dnia nasikała Maćkowi do torby, a potem regularnie zaczęła obsikiwać jego łóżko...no bo to łóżko (materac) to przecież było do tej pory miejsce kocich igraszek. Mam nadzieję, że od jutra wszystko wróci do normy i do sikania znowu wystarczy poduszka.
W całym tym rozgardiaszu pochorowała się Buba. Pewnie trochę ze stresu się osłabiła i natychmiast zaatakowała ją bakteria. Na szczęście szybko zauważyłam co się dzieje i dziś już jest trzeci dzień na antybiotyku i jest całkiem dobrze.
W ramach relaksu ja coś tam sobie dziergałam, szyłam i nawet dokończyłam żyrandol. Na szczęście wszystko dokumentowałam więc zapraszam do obejrzenia zdjęć. Uprzedzam pytanie: najwięcej jest zdjęć Olusia bo on jednak najwięcej ze mną przebywa :) jest mega miziasty i przytulasty.

serwetka, która trafi na licytację na kocim forum aby wspomóc koty potrzebujące wsparcia

kryształki, z których robiłam żyrandol

tak realizowałam swoją koncepcję

a tak wygląda mój żyrandolek

w oczekiwaniu na spóźnione śniadanko

nie wszyscy są tak cierpliwi jak Buba

po dobrym jedzeniu trzeba odpocząć

czasem trzeba się też pobawić

choć nie wszyscy uważają....

...że zabawie powinien towarzyszyć jakiś nadmierny ruch :)

przytulony do swojej dużej śpi smacznie...no jak tu wstać??

zawsze mam w łóżku towarzystwo

Coco i Olek chyba uważają, że to ja sypiam w ich łożu ;]

coraz częściej ich pogląd podziela Bajka

choć ona zdecydowanie woli przytulać się do Mani

i każdego kto chciałby ją nakłonić do zmiany zdania traktuje jak wroga

na wieczorne zabawy jednak przychodzi do mnie

zawsze dołącza do nas Oli

żeby nie powiedzieć, że jest pierwszy :P

mój słodki duży kociak

wygrana Buby i czapka dla Gosi

Moja kochana Bubisia zwyciężyła w konkursie u Jasnej ...o czym poinformowała mnie ciocia Ela telefonicznie. Niestety nie mogłam śledzić finiszu konkursu bo we czwartki mam hiszpański i angielski więc całe popołudnie spędzam w szkole. Zaraz po lekcjach odebrałam telefon- No gdzie ty jesteś? My tu już wszyscy świętujemy zwycięstwo a ciebie nie ma- gdy wytłumaczyłam swoją nieobecność dostałam polecenie- No jedź do domu, byle szybko :)-i tak oto dowiedziałam się o wygranej Bubci. Moje gratulacje, po powrocie do domu, Bu przyjęła z niejakim zdziwieniem, ale za podwójną porcję pysznego jedzonka była bardzo wdzięczna. Ja oczywiście zawisłam "na telefonie" a zwyciężczyni świętowała na swój sposób :)

Oluś był niestety niepocieszony, że nie zdołał zdobyć większej liczby głosów

Coco zdołała go jednak pocieszyć

Bajka i Mania zachowały się z rezerwą do całej sytuacji jednocześnie ponownie się bardzo do siebie zbliżając

Jak więc widzicie sława nie przewróciła Bubie w główce a reszta koteczków nie wykazała nadmiernej zazdrości :P. Co innego z aktywnością...tu Coco jest zawsze gotowa do spożytkowania energii w jakiś ciekawy sposób

nie zawsze taki przy, którym się spala kalorie :))

A ja? no cóż, jak pisałam ostatnio szaleję z szydełkiem i właśnie dziś podarowałam Gosi czapkę, którą dla niej zrobiłam żeby jej uszka nie marzły :)..oto czapeczka

przepraszam za jakość zdjęć :(